Corona Flowers #2: H Ντάνα Παπαχρήστου για τις “Επείγουσες” Φιλοσοφίες | Dana Papachristou on “Urgent” Philosophies

Image: Elpida Rikou's "Corona Flowers" (2020), wind/gif dispersion, Yorgos Samantas

Το TWIXTlab συνεχίζει τη διαδικτυακή του παρουσία στη σειρά Corona Flowers. Στο δεύτερο επεισόδιο σας προσκαλεί στο κανάλι του στο Mixcloud, για ένα podcast με τη Ντάνα Παπαχρήστου,  για τη φιλοσοφική σκέψη και θεωρία όπως εκτυλίχθηκε με όρους «επείγοντος» κατά τη διάρκεια του πανδημικού εγκλεισμού.

[σε περίπτωση που ο φυλλομετρητής σας δεν επιτρέπει το ενσωματωμένο πρόγραμμα αναπαραγωγής, παρακολουθείστε το podcast από το κανάλι του TWIXTlab στην πλατφόρμα mixcloud, ακολουθώντας το συνδεσμό:] 


Νέες και παλιές ευαλωτότητες αναδιατάσσονται σε καταστάσεις εξαίρεσης και κανονικότητες. Εθνικά συστήματα υγείας και ιατρικές ευρεσιτεχνίες γίνονται αντικείμενα διαφιλονικίας μεταξύ «κομμουνιστών ιών» και της «νεοφιλελεύθερης πανούκλας», ενώ παγκόσμια δίκτυα, υποκείμενα σώματα και κοινωνικές σχέσεις απορρυθμίζονται. Είναι ικανό το «φαινόμενο της νυχτερίδας» να κινητοποιήσει τη «μεγάλη επιβράδυνση» και το σαμανιστικό «σταμάτημα του κόσμου»; Ή θα εντείνει τα ταξικά και καστικά πρόσημα προς μια επικείμενη δυστοπία; Εν τέλει σε ποιο μέλλον θέλουμε να επιστρέψουμε και πώς το φανταζόμαστε;

Αυτά είναι λίγα από τα ερωτήματα προς συζήτηση, όπως τίθενται μέσα από τις σκέψεις και τις αντιρρήσεις της σύγχρονης «επείγουσας» φιλοσοφίας εν μέσω COVID-19.  

TWIXTlab resumes its online presence within Corona Flowers series. In this second episode, we invite you to our mixcloud channel, for a podcast with Dana Papachristou, on the philosophical theory that unraveled during the pandemic lockdown in terms of “urgency”.

[the podcast is in Greek, accessible via the link/player above. Follow our podcasts in our channel on mixcloud by following the link:]


New and old vulnerabilities are rearranged in states of exceptions and normalities. National Healthcare Systems and medical patents become the apple of discord between “communist viruses” and the “neoliberal plague”, while world networks, subject bodies and social relations are deregulated. Is the “bat effect” enough to mobilize a new “great deceleration” and the shamanistic “stopping of the world”? Or class and cast boundaries will be augmented towards an upcoming dystopia? At the end of the day, in what future to we want to return to, and how do we imagine it?

These are few of the questions that trigger discussions within the “urgent” philosophical arguments, articulated within the COVID-19 condition.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *